Een paar weken geleden stond ik voor het eerst in jaren weer achter een DJ-set. Mijn eerste lessen waren in 2020, midden in Corona periode. Er stond toen een Pioneer in onze woonkamer, omdat we nergens konden dansen en we het dan maar thuis deden. Het voordeel van een vriend die DJ /producer is, en die mij wel wilde helpen met het mixen van muziek, en de tijd hebben om iets nieuws te ontdekken. Daarna heb ik er jaren eigenlijk niets meer mee gedaan.
In diezelfde jaren ben ik juist steeds meer met yoga, meditatie en later ook crystal bowls gaan werken. Daardoor voelde muziek draaien bijna als iets uit een ander deel van mijn leven.
Tot ik een tijdje geleden weer begon met DJ-lessen omdat ik het toch heel erg leuk vond om te doen.
En alsof er ineens een kwartje viel: ik heb die twee dingen veel te lang los van elkaar gezien.
Ik hou van stilte en van rustige meditatie klanken, maar ik hou net zo goed van muziek die je meteen laat bewegen. En juist die combinatie maakt mij steeds nieuwsgieriger naar hoe mijn Sound Journeys zich de komende tijd kunnen gaan ontwikkelen.
We koppelen ontspanning vaak aan rustig worden. Mediteren, ademen, yoga doen of met je ogen dicht op een mat liggen.
Dat kan heerlijk zijn, maar ik merk bij mezelf, en bij andere vrouwen, dat het niet altijd werkt om na een volle dag ineens stil te gaan zitten. Soms gaat mijn hoofd dan nog steeds op volle snelheid en ben ik vooral twintig minuten aan het denken met mijn ogen dicht.
Op zo’n moment werkt muziek voor mij vaak beter. Even bewegen, dansen, ritme voelen. En daarna komt er vanzelf meer ruimte om stil te worden.
De laatste tijd denk ik daarom steeds vaker na over wat er vóór die rust gebeurt. Moet je altijd meteen gaan liggen en stil worden, of kan bewegen juist helpen om daar te komen?
Een sound bath begint vaak op een mat. Ogen dicht, de eerste klanken klinken en vanaf dat moment blijf je liggen.
Op dit moment werk ik in mijn eigen sessies nog vooral met crystal bowls en andere instrumenten, maar ik ben steeds meer aan het onderzoeken hoe muziek en beweging daar in de toekomst een plek naast kunnen krijgen.
Ik vind vooral de overgang interessant. Wat gebeurt er als je eerst beweegt op muziek en daarna langzaam van die beweging naar rust gaat? Misschien begint een Sound Journey straks niet altijd liggend, maar eerst staand of bewegend, voordat de muziek rustiger wordt en de bowls het overnemen.
Het ene moment past een rustige sessie met vooral klank en stilte, en op een ander moment kan het juist fijn zijn om eerst te bewegen.
Toen ik net met crystal bowls werkte, wilde ik vooral spelen. Logisch ook, want je hebt die mooie instrumenten voor je en iedere bowl klinkt weer anders. Inmiddels merk ik dat ik het juist fijner vind om niet ieder moment op te vullen.
Ik merk dat ik daardoor niet alleen meer luister naar de klank zelf, maar ook naar wat er gebeurt als die langzaam wegvalt. Dat stukje erna vind ik eigenlijk steeds belangrijker worden.
We kunnen bijna ieder stil moment van de dag vullen. Muziek in de auto, een podcast tijdens het wandelen en onze telefoon zodra we ergens een paar minuten moeten wachten.
Ik doe dat zelf ook.
Misschien is dat ook waarom ik steeds meer geïnteresseerd raak in wat er gebeurt wanneer iets stopt. Niet alleen in het geluid zelf, maar ook in het moment erna.
De zin hoe luider de wereld wordt, hoe belangrijker het wordt om weer te kunnen luisteren past steeds beter bij wat ik met mijn werk wil neerzetten.
Dat betekent niet dat ik mijn Sound Journeys nu ineens helemaal anders geef. De vorm waarin ik nu werk blijft voorlopig vooral gericht op luisteren, liggen en de klanken van de instrumenten.
Maar ik merk wel dat mijn ideeën breder worden.
Mijn DJ-lessen voelen daardoor ook niet meer als iets wat losstaat van mijn werk. Muziek, beweging, crystal bowls en stilte beginnen langzaam bij elkaar te komen in iets waarvan ik zelf nog niet precies weet hoe het er straks uitziet.
En eerlijk gezegd vind ik dat juist leuk. We gaan zien waar we naartoe bewegen en ik hoop jou ook eens te ontmoeten!
